Dorosłe osobniki żaby trawnej wykazują aktywność zmierzchową i nocną. Zwłaszcza w terenach suchych, pokrytych skąpą roślinnością i odsłoniętych, żab traw-nych nie spotyka się podczas dnia. Dopiero o zmierzchu wychodzą one z ukrycia (z rozmaitych ciemnych, cienistych i wilgotnych zakamarków) i wtedy można się często przekonać, jak pospolite są w danej okolicy. Natomiast w zacienionych i wilgotnych lasach, na podmokłych, trawiastych łąkach można je czasem napotkać także podczas dnia, zwłaszcza w czasie deszczu. Młode, niedojrzałe płciowo osobniki wykazują aktywność dzienną i w środowiskach korzystnych dla ich życia (wilgoć, zacienienie) spotyka się je z reguły w dzień. Żaba trawna w okresie życia aktywnego (poza porą godową) prowadzi tryb życia ściśle lądowy. Spotyka się ją wtedy zdała od zbiorników wodnych w bardzo różnych środowiskach, na polach uprawnych, zwłaszcza roślin okopowych, w ogrodach, sadach, w lasach liściastych i szpilkowych, rzadziej na łąkach, poza tym w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych. W tych ostatnich okolicznościach spotyka się często żaby trawne w otwartych i nisko ocembrowanych studniach wiejskich, do których przypadkowo wpadają w czasie nocnych wędrówek. W bardzo rzadkich przypadkach można je spotkać w pełni lata i podczas dnia w naturalnych zbiornikach wodnych położonych w suchym terenie, czego przyczyną jest prawdopodobnie zbytnie wysuszenie ciała.
Wśród dorosłych żab trawnych, spotykanych w tych środowiskach (podobnie jak i w stawach podczas pory godowej), występują okazy z uszkodzonymi w różnym stopniu kończynami, bez palców, końcowych części odnóży, a nawet bez całego odnóża tylnego lub przedniego. Przyczyny tych uszkodzeń są dwojakie. Tylne kończyny mogą być uszkodzone jeszcze w okresie życia larwalnego, zabliźniają się, jednak już nie regenerują i dalej rosną w formie kikutów. W okresie życia postmetamorficznego ulegają uszkodzeniom zarówno tylne, jak i przednie kończyny, co może następować wskutek różnych okoliczności, jednak głównie przez obcięcie kończyn podczas koszenia łąk kosami ręcznymi, a przede wszystkim kosiarkami mechanicznymi. Natomiast u żab „zielonych” okaleczenia takie spotyka się bardzo rzadko, głównie dlatego, że żaby te na łąkach nie występują.