Żaba trawna rozpoczyna gody najwcześniej spośród wszystkich naszych płazów bezogonowych i w związku z tym Jarocki (1822) nazywa tę żabę „wczesną”. Przyczyną tego jest wczesne dojrzewanie samców oraz wybitnie wczesny termin owulacji samic. Obydwa te zjawiska występują jeszcze w czasie przebywania żab w zimowisku, gdzie w ciągu całego okresu snu zimowego, temperatura wody strumienia waha się przeważnie w granicach 0°C do 3°C wyjątkowo ok. 5°C (Juszczyk 1959) (ryc. 75). Szata godowa samców, a to niebieskosina plama na powierzchni podgardzielowej oraz wypełnione limfą worki limfatyczne, pojawiają się już w jesieni w czasie zapadania żab w sen zimowy. Spermatogeneza nie jest jednak wtedy jeszcze zakończona. Następuje to dopiero z początkiem marca, przy równoczesnym pojawieniu się czarnej barwy na modzelach godowych i ostatecznym ich rozwoju (korelacja — spermatogeneza i rozwój modzeli) (ryc. 14, cz. 1).
W przypadku zatem niskich temperatur żaby nie przystępują do składania jaj, pora godowa zostaje więc zahamowana, natomiast składanie jaj rozpoczynają dopiero po odpowiedniej zwyżce temperatu-.ry powietrza oraz wody w stawie. Taki przebieg pory godowej zdarza się najczęściej i w związku z tym obserwuje się najpierw obecność żab w stawie, a dopiero w pewien czas potem składanie przez nie jaj. Dowodzi to, że samice mają zdolność przetrzymywania dojrzałych jaj w pseudomacicy. Również u samców gromadzenie się plemników w pęcherzykach nasiennych zależne jest od temperatur wody. Przy temperaturze poniżej 5° C brak jest plemników, natomiast w temperaturze 10° C już po kilku godzinach gromadzą się w tych narządach duże ich ilości (Juszczyk, Zamachowski 1965).
Jeśli jednak po wejściu żab do stawu panuje ciepła, a zwłaszcza słoneczna pogoda, żaby natychmiast rozpoczynają gody, a składanie jaj odbywa się masowo w sposób eksplozywny i najczęściej w nocy.